ETZ Elisabeth

Em Ve

Helaas is op sommige afdelingen het gewoon niet op orde. Als je moeder tijdens opname drie keer uit bed valt, de verpleging geen oog heeft voor patiënten, er geen afdelingshoofd arts , maar een p.a.die denkt dat ie arts is, de verpleging spullen kwijt raakt en er niets aan doet. En dat noemen jullie buitengewoon? Ik kan nog wel even doorgaan maar uiteindelijk verandert er toch niets

Jan Puts

Slechtste ziekenhuis van Nederland 🤮🤮

Yvonne Zijlmans

Ik schrik van de vele negatieve reacties. Mijn ervaring is gelukkig geheel anders. Ik heb een super fijne ervaring gehad. Na bevalling nachtje moeten blijven en wat een toppers werken hier. Stuk voor stuk superlieve dames.

Ruud Brok

Diep triest dat al enkele dagen een slagboom bij de parkeerplaats defect is. Hierdoor staat het verkeer volledig vast en moet je rekening houden met een half uur vertraging. Daardoor zullen velen afspraken verlaat zijn. Zet gewoon de slagbomen open en neem het verlies zolang het probleem niet is opgelost!

Jose van den Waardenburg

Mijn man mag vandaag naar huis na een zware buismaag operatie . Alles goed gegaan , op de achtste dag na de operatie naar huis . Wat zijn wij dankbaar , voor de goede afloop. En hulde , hulde met hoofdletters aan dr. Heisterkamp , dr. Matthijsen en alle lieve , betrokken artsen , verpleegkundige , diëtisten, fysiotherapeuten van afdeling C..

Jacob

Jan Hendriks

Krzysztof Waszkiewicz

Ik wil niet in detail treden over het probleem waarmee ik naar het ziekenhuis kwam, maar het was een ernstig urologisch probleem. Ik kan kort uitleggen dat ik deze plek absoluut niet aanbeveel aan iedereen die om zijn gezondheid geeft en de oorzaak van het probleem wil vinden en serieus genomen wil worden. In plaats van ervaren artsen waren het studenten die in wezen probeerden meer werk te doen zonder zelfs maar te weten wat ze deden. Het meisje was pas 24 jaar oud, en ik moest haar mijn behandeling en gezondheidsproblemen toevertrouwen? Ik werd gedwongen een verwijzing naar een privékliniek te krijgen. Ik verspilde niets dan tijd, zenuwen en natuurlijk geld aan de eigen bijdrage. De receptie verhinderde me een nieuwe afspraak te maken en besloot dat het niet nodig was. Het personeel aan de receptie is gewoon iemand, niet eens een arts. Het echocardiogram was onnauwkeurig uitgevoerd, met een korte, onnauwkeurige beschrijving. De dokter, die niet eens chirurg is en die ik wilde zien, stuurde me weg met de informatie dat ik pijnstillers van Kruidvat moest nemen, die ik al een jaar slik, zodat ik normaal kon leven. Hij weigerde de oorzaak te vinden, ook al was die begrijpelijk... cysten. Hij wilde ook geen diepere behandeling starten... een tragedie.

Rico

Andy Cowland

Na een crurisfractuur werd bij mij een externe fixatie in het ETZ Tilburg geplaatst. Achteraf bleek één van de vier pinnen van de fixatie door een grote cyste in de tibia te lopen, waardoor de pin is gaan bewegen en een ernstige botontsteking is ontstaan. Toen de huid vervolgens was dichtgegroeid, brak mijn rechteronderbeen plotseling toen ik aan het fietsen was. Bij mijn terugkomst vertelde de chirurg dat het plaatsen van de pin door een cyste “geen verwijtbare fout” was. Wat volgde waren meerdere operaties, wederom een fixatie, langdurige pijn, en een revalidatie die mijn jeugd grotendeels heeft bepaald. Ondanks de ingrijpende gevolgen is er nooit een moment geweest van erkenning, zelfs geen eenvoudig “het spijt ons”. Ik begrijp dat in de medische praktijk complicaties kunnen ontstaan, en dat niet elke uitkomst vermijdbaar is. Wat echter diep heeft geraakt, is niet alleen de medische gebeurtenis zelf, maar vooral de wijze waarop de chirurg met mij is omgegaan. Het onderwerp negeren en het uitblijven van erkenning of empathie, zeker bij een kind van elf, heeft bij mij geleid tot blijvende gevoelens van wantrouwen richting de zorg. Vandaag geef ik dit ziekenhuis één ster uit teleurstelling. Teleurstelling dat een organisatie die mensgericht wil zijn, het zo weinig toonde toen het er écht toe deed. Erkenning zou na al die jaren nog altijd een groot verschil kunnen maken. PS: Deze ervaring deel ik niet onder mijn echte naam, om mijn privacy te beschermen. Wat ik beschrijf, is echter volledig gebeurd en bedoeld om bewustzijn te creëren bij het management over hoe belangrijk erkenning is binnen de zorg.